...brązowego cukru z Mauritiusa
Mieszkańcy Nowej Gwinei już 8 tysięcy lat p.n.e. odkryli, że sok z trzciny cukrowej ma słodki smak i zaczęli ją uprawiać. Później przez Polinezję trafiła do Chin, a do Europy dotarła dzięki Aleksandrowi Macedońskiemu. Ze względu na doskonałe warunki do uprawy jakimi są słońce, wysoka temperatura i wilgotność, najlepiej uprawia się ją w klimacie równikowym i podrównikowym, jak np. na Mauritiusie, stąd częsta nazwa cukru.
Cukier jest produkowany ze słodkiego soku, który magazynowany jest w grubych i bardzo wysokich do 6 metrów, łodygach. Dojrzała trzcina zawiera 10-20% cukru, a otrzymuje się go przez krystalizacje gotującego się w wielkich bębnach soku. Charakterystycznymi cechami cukru jest złoto-brązowy kolor, intensywny aromat i lekko karmelowy smak.
Dzięki temu, że cukier jest nierafinowany, zachowuje wszelkie cenne składniki odżywcze zawarte w trzcinie cukrowej. Należą do nich potas (650 mg), wapń (166 mg), magnez (96 mg), fosfor (28 mg) i żelazo: (5 mg) oraz witaminy A, B i E .